Verslag Noordkaap-expeditie




Aankondiging

Zondag 30 augustus is het zover, dan start ik per motorfiets een “rondje” Noordkaap. Samen met mijn goede vriend Philip Snoeck sluiten wij aan bij Nol en Bob Visser, vader en zoon die een “Cape to Cape” reis ondernemen. Wij vergezellen deze heren een tweetal weken op hun reis.

We starten zondag 30 augustus in Maarssen. Via Duitsland voert de reis naar Denemarken. In Frederikshaven stappen we op de boot richting Oslo. Dan begint het avontuur pas echt. Via de kustlijn met zijn vele fjorden rijden we noordwaarts tot aan de Noordkaap. Vanaf daar zullen onze wegen splitsen en rijden wij via Zweden terug richting Nederland. Op 14 september hopen wij terug in Bavel te zijn.
Het verloop van deze reis kunt vanaf maandag 31 augustus volgen via deze website. Nol en Bob Visser hebben een uitgebreide site, te vinden op trapper.nl.

Aan deze reis is een goed doel gekoppeld. Nol en Bob willen in Afrika in diverse landen namens “Wings of Support” een donatie doen aan o.a. kinderhulp, scholen en dergelijke. Zij doen in het radio interview (te beluisteren op www.trapper.nl) e.e.a. uit de doeken. Ook is op hun site meer info te vinden. Wij willen ons graag aansluiten bij het goede doel.

Ik nodig u dan ook uit om een donatie te doen. Het maakt niet uit wat u overmaakt, alle bedragen zijn welkom. Vermeld bij uw donatie het door mij totaal afgelegde aantal kilometers vanaf Maarssen via de Noordkaap naar Bavel. Diegene die het dichtste in de buurt zit wacht een leuke verrassing.

U kunt uw donatie tot 14 september overmaken op:
Postbanknr. 5260305 t.n.v. Wim Janson Hypotheken & Verzekeringen BV
o.v.v. Noordkaap-expeditie en totaal gereden km.

Het totaalbedrag wordt overgemaakt naar “Wings of Support”.

Kijk regelmatig op deze site en volg hoe het ons vergaat. Klik HIER voor onze actuele positie.

<< top >>


30 augustus (dag 1) - 'het vertrek'



Klaarmaken voor vertrek in de Ardennen De tellerstand vóór vertrek Und jetzt geht's los!

We zijn onderweg!

Na de laatste twee dagen van voorbereiding in de Belgische Ardennen was het vanmorgen om 10.00 uur verzamelen in Maarssen. Na een emotioneel afscheid werden we uitgeleide gedaan door een dertigtal motoren.



Vertrek vanuit Maarssen Vertrek vanuit Maarssen Begeleiding door mede-motorrijders

Binnendoor reden we richting hilversum om vervolgens richting Zwolle te gaan. Na een lunchstop bij Ommen staken we bij Meppen de grens over Duitsland in.

Richting Hamburg hadden we de eerste regen te pakken. Rond 20.00 uur zijn we in Hemdingen gestopt. Een hotelletje ingedoken, lekker schnitzeltje naar binnen gewerkt en...slapen. Morgen is het weer vroeg dag, dan gaat de rit naar Frederikshaven, Denemarken.

<< top >>


31 augustus (dag 2) - 'de uitdaging'

Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan, even lekker douchen, ontbijten en op het stalen ros. Op weg naar Frederikshaven.
Het reisgezelschap bestaat uit Nol, Bob (de beide wereldreizigers), Sandra, Philip en mijn persoontje. We moeten om 17.00 uur bij de boot naar Oslo zijn. We hebben een kleine 400 km te gaan, dus kunnen we nog wat binnendoorweggetjes nemen.

Onze reis is natuurlijk een uitdaging, en de vraag is niet of je wat mee gaat maken, maar wanneer!
Dat antwoord is snel gegeven. Tegen 13.00 uur hoorde ik een metalig geluid, een geluid waarvan je direct weet dat het niet goed is. Ik dacht van mijn motor, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn. Het was de Buell van Philip. Motor aan de kant, en al snel bleek het wiellager van het achterwiel kapot gelopen! Dat is effe serieus niet fijn!

We besloten snel dat Nol, Bob en Sandra door moesten rijden om de boot te halen. Philip en ik hadden een serieuze uitdaging om het achterwiel te fixen. Via Buell-dealer Central Harley-Davidson in Veghel kregen we gelukkig snel een adres van een dealer in Denemarken, die zowaar 2 lagers op voorraad bleek te hebben.

Bij een plaatselijk autobedrijf hebben we vervolgens het achterwiel eruit gehaald, dat achterop de Honda gebonden en naar de Buell-dealer gereden. Gefixt, weer terug, wiel erin en rijden weer!



Dan maar even pakezel...

Inmiddels was het 16:00 uur, dus de boot naar Oslo gingen we niet meer halen. Daarom besloten we om dan maar de boot van 22:30 uur naar Göteborg te pakken. Dat betekent 'stampen'!
Die boot haalden we wel, en we waren dus stipt om 01:30 uur in Göteborg. So far, so good...ben benieuwd welke uitdaging we morgen zullen hebben!



<< top >>


1 september (dag 3) - de uitdaging, het vervolg'

Nadat we vannacht om 01:30 uur in Göteborg van de boot af reden, moesten we natuurlijk weer richting Oslo om ons bij Nol en consorten te voegen. Aangezien zowel Philip als ik graag vóór de anderen in Oslo wilden zijn (we konden immers nog wat tijd goed maken), zijn we dampend van de adrenaline verder gereden.

Helaas, een lekke (langzaam leeglopende) achterband dreigde onze voortvarende plannen in de war te schoppen. Even overleg, wat doen we, prop erin of verder rijden en tussentijds oppompen?
Uiteindelijk besloten we om de band maar op te pompen en weer te gaan rijden. Na een stuk stevig doorrijden kwam rond 04:00 uur dan toch de man met de hamer, en zijn we gestopt bij een (uiteraard gesloten) benzinepomp. Daar hebben we 'n uurtje of 2 op de stoep liggen pitten, totdat om 06:00 uur Zweden tot leven kwam.

Toen zijn we maar weer op de motor gestapt, en zijn verder gereden totdat we ons om 08:30 uur in Oslo bij de anderen konden voegen (bij het Kontiki museum). Inmiddels is ook Philip's achterband gerepareerd en hebben we de lunch achter de kiezen. De teller van mijn trouwe Varadero staat nu op 28.793 kilometer. Daarmee zijn we dus zo'n 1.450 kilometer onderweg...



Reparatie van Philip's achterband Effe lunchen onderweg

De rest van de dag doen we rustig aan; Philip en ik hebben er tenslotte al een megarit met hindernissen opzitten.
We rijden vanuit Oslo richting Hamar. Noorwegen is een betoverend mooi landschap, maar helaas ook erg nat. We hebben de laatste twee dagen nogal wat regen over ons heen gehad. Echter zijn we niet minder onder de indruk van het landschap. Om omstreeks 17.00 uur rijden we de camping op. We slapen vannacht in een blokhut, want het weer is te slecht om een bivak op te slaan.



Onze slaapplaats voor vannacht De 'spotter' waarmee we onze lokatie doorgeven

Nol heeft ons verwend met zijn kookkunsten, en daarna hebben we een weldadige douche genomen. Even nog met zijn allen de dag doorpraten en dan naar bed. Lekker slapen, dat hebben we verdiend!



<< top >>


2 september (dag 4) - 'een gouden randje'

Na een lange goede nachtrust ging om 6.30 uur het wekkertje weer. Twee minuten later worden we door Nol voorzien van een vers bakkie koffie. Kijk, dat is nog eens wakker worden!

Wat het begin van de dag helemaal goed maakt, is een stralend blauwe lucht! Snel de stalen rossen opzadelen en om 8.00 uur zijn we weer onderweg.
De rit voert richting Narvik via Trondheim. Het is koud, sommige stukken erg mistig, maar wat een genot om in dit land te rijden! Na elke bocht wordt je weer getrakteert op schitterende uitzichten. Het asfalt loopt als een sierlijk lint door het landschap. De kilometers glijden moeiteloos onder onze wielen door. Dit is genieten in optima forma!

Rond de middag zijn we net voorbij Trondheim, even lekker buiten wat eten, en weer door. Vanavond gaan we wildkamperen. Onderweg wordt in de supermarkt door Philip ingekocht. Dan gaan we op zoek naar mooie kampeerplaats. Deze is door Philip snel gevonden. We slaan het bivak op aan een meer. We hebben werkelijk een schitterend uitzicht!



Een verschrikkelijk uitzicht... ...en van alle gemakken voorzien! Korte blik op onze bivak

Philip verzorgt de maaltijd welke er bijzonder goed ingaat. Daarna nog even wat drinken, met zijn allen de dag de revue laten passeren en dan het tentje in, slapen. Vandaag was een dag met een gouden randje!



<< top >>


3 september (dag 5) - 'nat, natter, natst'

Omdat we gisterochtend voor vertrek wat tijd tekort kwamen, gaat het belletje van de wekker vandaag om 6.00 uur.
Jezus, wat is het hier adembenemend mooi, stil, prachtig, alles in superlatieven! Met 't vinden van onze bivakplaats hadden we wat mazzel en de GPS deed de rest. Een prachtig maagdelijk meer met een paar verdwaalde vissersbootjes omringd door een heuvelachtig gebied met grote sparren en dennebomen, goede morgen deze morgen...

We hebben nog even 'n kort onderhoud met twee belegen Noren die even poolshoogte komen nemen, waarna we de brommers aantrappen. Het duurt niet lang of we krijgen de eerste tankwagen regen al over ons heen. Ach, slecht weer bestaat niet; slechte kleding wel, en gelukkig hebben we alemaal in 't goede geïnvesteerd.

Vandaag willen we echt Narvik bereiken, maar dat gaat dus niet vanzelf. We merken meerdere malen dat de achterwielen er anders over denken dan de voorwielen, vooral in scherpe bochten. Tegemoet komende vrachtauto's met telkens weer 'n Schumacher achter het stuur en hééééél veel nattigheid. Toch hebben we het allemaal goed naar onze zin, zelfs als blijkt dat 75 km voor Narvik de weg plotseling ophoudt te bestaan, en we de "oversteek" van 'n fjord moeten maken met een pontje.

We trakteren onszelf maar op 'n "Stuga hutje", dan kan alles weer een beetje drogen. Op naar dag 6!



Goedemorgen deze morgen! Schipper mag ik overvaren? Kort na de middag zijn we de poolcirkel op de 66e breedtegraad passeerd. Nu wordt het echt koud...

<< top >>


4 september (dag 6) - 'korte lontjes'

Gisteren hebben we gemerkt dat een hele dag in de stromende regen rijden niet echt de feestvreugde ten goede komt. Sterker nog, we hadden het allemaal wel 'n beetje gehad.

Gelukkig bood wederom een "stuga hutje" wat troost. Alle natte zooi te drogen uitgehangen, en een paar broodjes knakworst verder komen er voorzichtig weer wat kleine glimlachjes naar boven. Vandaag maar even kalm aan, in reistermen heet dit een 'rustdag'.
De zon blaast ons uit 't tuinhuisje waar we vervolgens welkom worden geheten door een strakblauwe hemel, wat een feest! Eerst maar even 'n bakkie troost, er komen ook nog een paar bruine boterhammen met Noorse nutella voorbij, de dag kan beginnen!



En weer 'n stralend begin van de dag Onze BMW-chick! Het wiel mochten we er zelf uithalen, drie maal is scheepsrecht...

Alle natte spullen liggen in de zon te drogen, als Bob terugkomt met een iets mindere boodschap. We moeten om 12 uur 't hutje uit; er komt een grote groep die het hele complex heeft afgehuurd. Tijd voor plan B, we gaan "chillen" in Narvik en gaan daar nieuwe plannen maken. Als Philip op de Buell klimt, komt hij tot de ontdekking dat de achterband er vandaag geen zin in heeft. Grrr...wat een mazzel, er is een bandenboer in Narvik. We geven hem nog een keer de volle laag en knallen naar het dorp. Een vriendelijke Noor heeft al een nieuwe band klaarliggen.

Nol en Bob hebben ondertussen een internetcafé gevonden, en de laptop kan worden aangeslingerd. Naast het cafe is een Pepper-pizza hut. We kunnen de verleiding even niet weerstaan, en we schuiven wat pizza's en hamburgers naar binnen, en besluiten nog door te rijden naar Kiruna, in Lapland (Zweden).

We zijn de grens net over en de kraan gaat weer open... Na 'n dik uur sturen komen we aan in Kiruna. De tent blijft vandaag ook weer in de tas en een warm hutje doet ons weer goed, hopen op een mooie dag morgen.



<< top >>


5 september (dag 7) - 'de wet van Murphy'

We zijn gisteren aan het einde van de dag weer helemaal tot op het bot nat geregend en drijven Kiruna binnen. Even later druppen we langzaam de vloer nat van de receptie van een sportcomplex. Op het bordje aan de deur stond dat ook zij "stuga's" verhuren en inderdaad, even later hebben we de sleutel op zak van ons inmiddels derde tijdelijke paleisje. Blij verrast zijn we als het licht binnen aangaat, het lijkt meer op een mini hotelkamer, met eigen wc en douche, en als klap op de vuurpijl ook nog een droogkast voor de natte zut, dit gaat helemaal goedkomen!

Vandaag begint met een goed ontbijt in het hoofdgebouw, het is inklusief, dus we vallen maar 'ns goed aan. Met deze actie kunnen we de lunch nog wat uitstellen...
Om 09:15 uur zijn de brommers opgezadeld en klaar voor een nieuwe mooie buitenrit; het zonnetje komt immers al heel voorzichtig door het dikke wolkendek heen. We zijn Kiruna nog niet uit of...jawel, een serieuze lekkage verandert onze gemoedsrust weer enigzins.

We zitten wel in Lapland, het land van de Saanen, rendieren en elanden, het is hier prachtig en de herfst heeft zijn intrede al gedaan. Het lijkt op een prachtig schilderij met al die kleuren. Het blijft wel opletten, want na zo'n 100km rijden steken plotseling vier grote rendieren de weg over, erg imposant met die grote geweien. Nu nog een eland, en de dag kan niet meer stuk.

Wat wèl stuk gaat is de Buell van Philip! Mister Murphy staat ons 490 km voor de Noordkaap op een lange rechte weg op te wachten, en dit keer is hij genadeloos.
De aandrijfriem van de Buell geeft de geest en slingert zich met groot gevoel voor dramatiek de weg op. Weg aandrijving. Daar staan we dan, midden in Lapland, zowat het dunstbevolkte gebied van Scandinavie! We komen al snel tot de conclusie dat we nu dan echt een serieus probleem hebben. Hier in dit gebied een nieuwe aandrijfriem vinden is als hopen dat het sneeuwt in juli.

Even later komt Nol op zijn BMW terug onze kant op. Even overleg en we besluiten naar de grens met Finland te gaan, naar het plaatsje Karesuando. Dat is 20 km verderop en daar is een benzinestation met vast ook koffie en belangrijker nog, een droge staanplaats. De hemelluiken zijn inmiddels weer helemaal open. Vandaaruit gaan we proberen wat te regelen.
Nol sleept met zijn volgeladen Duitser de gewonde Amerikaan naar de grens. Wij volgen op gepaste afstand. Eenmaal aangekomen proberen we met behulp van Christer, een zeer behulpzame local, diverse Harley/Buell-dealers te bellen op zoek naar een aandrijfriem. Al snel ontdekken we dat de zaterdag geen vanzelfsprekende werkdag is, ze zijn namelijk allemaal al met moeders de vrouw weekend aan het vieren. Maandagmorgen kunnen we pas terecht.



Nog een lange weg te gaan... Murphy's Law! Daar gaan ze...succes Nol, Bob en Sandra!

Dan maar even naar Nederland bellen. Het blijkt al snel dat er geen riem op voorraad is om op te sturen. Het besef begint door te dringen dat deze uitdaging een hele grote is. We zullen tot maandag moeten wachten. We kunnen dan ook niet anders dan in het zicht van de haven afscheid nemen van Nol, Bob en Sandra. Zij moeten door naar de Noordkaap, wij....we gaan het helaas niet halen, we zitten hier een paar dagen vast. En zondag 13 september moeten we terug in Bavel zijn. Gefrustreerd en gedesillusioneerd zien we de drie BMW's aan de horizon verdwijnen...

<< top >>


6 september (dag 8) - 'gemengde gevoelens'

Om iets voor elven worden we alle twee wakker ge-smst door onze lieftallige ex-reisgenote Sandra, met de boodschap dat ze net op de Noordkaap zijn aangekomen.
We zijn blij en eigenlijk ook niet, maar goed, we gaan er maar 'n leuke dag van maken vandaag, en die gaat beginnen met n lekker bakkie instant troost. Het zijn de laatste zakjes dus we hebben ook nog een goede reden om de plaatselijke super met 'n bezoek te verblijden.



Het tuinhuisje wat voorlopig ons onderkomen is

Het is een komen en gaan bij de pomp (tevens supermarkt); alle auto's, quad's en motoren uit het dorp worden afgetankt voor komende maandag, want dan start de jacht op "Elk", de eland. Het is traditie dat alle stoere mannen het bos ingaan, een deel zelfs in de typische klederdracht van Lapland, erg fraai allemaal.

Ondanks alle commotie is het ons wel gelukt om morgen een auto te huren waarmee we naar Kiruna of Tromso kunnen rijden voor het ophalen van de aandrijfriem, maar we weten pas morgenochtend of hij daar ergens op de plank ligt.
Mocht dit nou niet zo zijn dan vertrekt er morgen vanuit Baarle-Nassau een pakketje met UPS naar Kiruna. Werner is zo begaan met onze brute pech dat hij spontaan heeft besloten om zijn Amerikaans paard te ontdoen van zijn aandrijving; 't moet niet veel gekker worden! Maar ja, er schijnt er maar één in Nederland op voorraad te liggen en die mensen zijn met vakantie...

Eric, jij alvast wederom bedankt voor het bemannen van de back-office en alle andere regel-ellende; als je een vrouw was geweest zouden we alletwee met je willen trouwen!

NOTE: Gezien bovenstaande situatie, is de lokatie van de 'spotter' helaas niet meer op Wim en Philip van toepassing. Wel kunt u natuurlijk Nol, Bob en Sandra volgen. Bob heeft inmiddels vanaf de Noordkaap ook een radiointerview gegeven voor RTV Maarssen. Dit is te beluisteren via deze link.

NOTE 2: Eric is blij dat bigamie verboden is... ;)


<< top >>


7 september (dag 9) - 'er is hoop!'

Vanmorgen om 7.00 uur ging enthousiast het wekkertje. Tot ongenoegen van ons beiden, want 8.00 uur was toch vroeg zat! Maar dat krijg je als je telefoon op de Finse tijd staat; daar is het een uur later. Even nog lekker doordoezelen dan tot 8.00 uur. Even een bakkie vers aangeschafte instant koffie, een broodje kaas en jam en toen hoopvol de telefoon gepakt. We gaan wat dealers bellen, op zoek naar de inmiddels zeer begeerde aandrijfriem.



Biertje...? Overdekt transport naar Tromso

Bij alledrie de dichtsbijzijnde dealers krijgen we weer een bandje met onverstaanbare tekst. &$!*#£grrrr...ze zullen vandaag toch niet gesloten zijn hè, amai!

Na nog een bakkie instantprut krijgt Philip de briljante ingeving dat het ook wel eens een bandje kan zijn met bijv. 'druk 1 voor werkplaats'. En warempel dat werkt, want nu krijgen we wel iemand aan de lijn. Om een inmiddels te lang verhaal iets korter te maken: in Tromso (Noorwegen) hebben ze morgenochtend om 10.00 uur een aandrijfriem voor ons klaarliggen. Tjakkaah, dat is mooi!

Wat is nu het plan?
We hebben bij Ingvar hier in het dorp een auto gehuurd, die staat inmiddels naast onze casa. We knallen morgenochtend om 6.00 uur naar Tromso, dan riem inladen en als een speer weer terug. Daarna nog even knutselen aan de gewonde Amerikaan, boel opladen, aantrappen en wegwezen!
Tja, wegwezen waarheen? Terug naar huis? We zijn zo dichtbij de Noordkaap. In onze slaap horen we de lokroep van de Kaap. Zullen we hem dan toch even aantikken?

Potverdikke, wat een dilemma, als we het doen dan hebben we een stevige terugreis voor de boeg. En, niet onbelangrijk, tegenslag gaat dan wel erg lastig worden. Het weer werkt ook niet bepaald mee. Het regent al dagen; de kleur blauw kennen ze hier niet. We hebben nog een nachtje te slapen om er over na te denken...

<< top >>


8 september (dag 10) - 'een echte Dakar-dag'

Vanmorgen om kwart voor zes gaat 't eerste wekkertje, kort daarna die van mij. Toet-toet-boing-boing, allebei opstaan, haasje repje, Peppie en Kokkie moeten naar Tromso, 280km verderop aan de Noorse kust. We zijn helemaal klaar hier in Kerasuando of hoe het ook heten mag. Als we hier nog een dag hadden gezeten, hadden we een gewei gekregen en ons zo aan kunnen sluiten bij 'n kudde elanden...

Om iets over 9 krijg ik al een SMS van Lars dat de riem klaar ligt, da's mooi!
Onderweg moeten we regelmatig in de ankers voor wat verdwaalde rendieren, en kunnen het niet nalaten om Rudolf nog even op de foto te zetten, prachtig, en wat de natuur betreft, adembenemend..! Lars blijkt in hetzelfde pand te zitten als de Hell's Angels. Helaas hebben we geen tijd voor koffie, we rekenen snel af, en vangen de terugweg aan. Als we aankomen bij onze bunker breng ik de huurauto terug, en gaat Philip op zoek naar een bokje om de Buell op te zetten. Het wordt een traktor, ook handig... Na een technisch onderonsje met Werner is het zo gepiept, een half uurtje later rijden we Finland binnen.



Op weg naar Tromso, goedemorgen Rudolph! Nog even oefenen, maar de belt is binnen. Handig, zo'n bokje...

Ons doel vandaag is uit te komen net voorbij Alta, ter hoogte van Hammerfest, en dat gaat lukken, maar eerst nog even een frisse douche, een dag zonder regen bestaat hier niet... We moeten nog wel een paar keer aan de kant voor rendieren en Kodak-momentjes; je valt hier helemaal stil, ik hoop dat de foto's genoeg zeggen. Alles bij elkaar vandaag 946km! Voor het goede doel, en om morgen een ijzeren bolletje op de Noordkaap aan te kunnen tikken.

Uhhh.....zei u Noordkaap? Jazeker, echt wel!
We zijn onderweg, de lokroep van de Kaap is gewoonweg onweerstaanbaar! Als een magneet worden we er naar toe getrokken. De terugweg wordt een hele kluif, en we gaan er vanzelf achterkomen hoeveel Valentino Rossi we in ons hebben.

Maar de Kaap? Die gaan we aantikken! Nu naar het mandje, op naar morgen...



Rembrandt van Rijn, zei u? Daar wordt je stil van... En dat geldt ook voor deze...

<< top >>


9 september (dag 11) - 'mission completed!'

07.00 Uur...rise and shine, we have a job to do!
Was het gisteravond nog helder, vanmorgen worden we getrakteerd op, hoe kan het anders, REGEN! Ach, we zijn er aan gewend, rijden maar.

Via een buitenaardse prachtige route langs de kust naderen we de Kaap.
Er staat enorm veel wind, we waaien zowat van de motor af. Maar je bent bikkel of niet, en vastberaden trekken wij ten strijde tegen de elementen. Tegen 11.00 uur zijn we op de Kaap, het noordelijkste puntje van het halfrond.

YES! Mission completed!



Doel bereikt! Einddoel nog niet... Beloofd is beloofd! Skatje...

Het is 3 graden koud en de helmen waaien bijna van ons hoofd, maar wat een ontlading! Even e.e.a. op de gevoelige plaat vastleggen en dit bijzondere feit in laten dalen. We schudden elkaar de hand...op naar huis...


Het vervolg

Nog nagenietend van de ervaring op de Kaap zijn we weer onderweg. Op naar het zuiden.
En we hebben zowaar iets goed gedaan, want het trekt helemaal open, de lucht wordt strak blauw! Moeiteloos verslinden we kilometers asfalt, wat een feest om deel van dit, ik zeg het nog maar 'n keer, geweldig mooie landschap uit te mogen maken.

Philip heeft een aantal "close encounters" met Rudolph the reindeer, maar het gaat allemaal goed. Voor de derde keer maken we de intrede van de herfst mee, zeer bizar. We krijgen er zo'n puist energie van dat we tot 21.30 uur doorkachelen, daarmee hebben we zo'n 700 km weggetikt.

Zonder woorden... Onze stalen rossen

Inmiddels hebben we ons tentje staan, 150 km voor Rovaniemi. Even nog een biertje en een chippie en dan snurken.
Maar voor we dat doen nog even dit: we willen vanaf hier iedereen bedanken voor de hartverwarmende e-mails en SMS'jes die we krijgen. We begrijpen inmiddels dat er enorm met ons meegeleefd wordt. Daar zijn we echt heel erg blij mee, en het geeft ons de energie om de missie tot een goed eind te brengen!

<< top >>


10 september (dag 12) - 'kilometervreters'

Onze beider nachten zijn niet helemaal vlekkeloos verlopen; laten we het maar houden op een overschot aan adrenaline. Als we heel de nacht door hadden moeten rijden, was ook zelfs dat nog gelukt! Wat een dag, hij heeft de hele dag nog door m'n hoofd gespookt. Verder gooide de storm vannacht ook nog roet in het eten; van slapen is dus niet veel gekomen.

We staan om 7 uur samen naast de tent en spreken af om 8 uur weg te rijden en bij de eerste de beste pomp het cafeïnegehalte weer terug op het normale niveau te brengen. Zo gezegd zo gedaan...

Om iets over acht slingeren we de machines aan, als de deur van een bar open gaat en de geur van koffie ons tegemoet komt. Oké, dan maar eerst een bakkie. Even later, na een geanimeerd gesprek met de Saam, blijken we terecht te zijn gekomen bij één van de bekendste zalmrokers van Lapland. In plaats van een broodje kaas moeten we dus vers gerookte zalm als ontbijt naar binnen werken, is weer eens wat anders!



Uitgewaaid, niet weg gewaaid! De zon tegemoet...

Iets later dan gepland rijden we dan toch richting de geboorteplaats van de Kerstman, Rovaniemi.
Behalve tanken, plassen en gasgeven gebeurde er niet zo veel spannends vandaag. Wel weer 767km op de teller erbij gezet, en niets gedaan wat niet mag...

We draaien om iets na achten een campsite op, en gooien onze tentjes overeind. Nog even wat rösti in de pan om het hongergevoel te dempen en een SMS-sessie met John die voor ons even de overtochttijden van de ferry doorgeeft, zodat we zaterdag Scandinavie kunnen verlaten. Dan is het tijd voor een biertje, en gaan we zo het mandje weer in...

<< top >>


11 september (dag 13) - 'vers gras en gekapt hout'

Met een uitermate vrolijk melodietje begint om 7.00 uur weer de dag.
Goedemorgen zeg, wat heb ik lekker geslapen vannacht! Aan de vrolijke lach op het gezicht van Philip te zien geldt voor hem hetzelfde. We hadden dan ook een prachtige camping en goed stekkie.

Goed geluimd rijden we om 8.00 uur het terrein af op weg naar het zuiden, richting Sundval. Maar eerst bij het eerstvolgende benzinestation even een kop koffie en een tosti scoren. Nadat de inwendige mens verzorgd, is geven we onze stalen rosssen de sporen. We gaan weer kilometers maken vandaag!



De ijzeren paarden en hun berijders wat te drinken a.u.b. 22 graden; het moet niet gekker worden!

Tot Sundval is het eigenlijk maar een saaie bedoeling. Wel worden we steeds meer bedreven in het snel passeren van auto's, want in Zweedse auto's is het gaspedaal schijnbaar niet te vinden.

Tussen de middag gaan we ons schandalig te buiten in de eerste McDonalds die we sinds twee weken tegenkomen. Dat zulke smerige vette zooi zo lekker kan zijn! Na Sundval gaat het richting Orebro. We verlaten de snelweg en een mooie weg langs geurige pasgemaaide velden en flarden van vers gekapt hout is ons lot. Schitterende omgeving, veel bos en meren, erg fraai allemaal!
Het fijne van de motor is dat je niet alleen alles voelt maar ook alles ruikt. Je beleeft het landschap als het ware, je gaat er helemaal in op. De reis wordt het doel, en het doel is de reis zoals Nol als eens zei. Dan kan het dus zomaar gebeuren dat we er vandaag weer 782 km bijgetikt hebben.

Tegen 20.00 uur draaien we een wederom prachtige campingplaats op, ter hoogte van Motala aan het meer van Jönköping. Tentjes op en Philip ontsteekt zijn benzinebrander (de buren denken dat een Zeppelin opstijgt, zo'n herrie maakt dat ding) voor een lekker kopje soep en broodje warme worst. Biertje erbij, wat wil een mens nog meer.!?
Nou, lekker het mandje in...en over een paar dagen weer met het vrouwtje!

<< top >>


12 september (dag 14) - 'schipper, we moeten overvaren...'

We zijn gisteren gestrand in Mortala, aan het meer van Jönköping.
Wederom kwamen we in de avondschemer op onze slaapbestemming aan. Vanaf het terras van zijn buitenverblijf bazelt de campingbaas het één en ander in onverstaanbaar Zweeds, "wa mot da hier" denken wij, maar hij is blij verrast met ons bezoek. En als hij hoort dat we van de Nordkapp komen, zijn we meteen zijn helden van de dag! Hij heeft er zelfs nog familie wonen, de wereld is klein. We worden gematst met een vriendenprijsje, en gooien onze tentjes midden op het pas gemaaide gras.

7 Uur is de wektijd om daarna stipt om 8 uur weer de handel aan te slingeren en vervolgens traditiegetrouw bij de eerste pomp de koffievoorraad naar binnen te werken. Koffie werkt laxerend en Wim besluit net voor vertrek nog even uit de broek te gaan. Ach, we hebben nog even en we moeten maar 750km vandaag...

Het blonde Scandinavische vrouwlijk schoon wordt de laatste dagen alleen maar mooier, maar...dat kan ook door wat anders komen. Wat een bizar groot mooi en vooral diep meer, het grootste natuurlijke meer van Europa. Het duurt dan ook 'n paar uur voordat we het voorbij zijn. Het is vast een geweldige plek om met vrouw en kinders dit meer nog een keer met 'n bezoek te verblijden.
Het weer: prachtig! Het is dat we een helm op hebben, maar anders zouden we bij thuiskomst niet herkend worden. We pakken de slimste en snelste route verder naar beneden, en komen zo ook over de 28km lange brug die Malmö verbindt met Kopenhagen, die zowaar op volle zee overgaat in een tunnel!



Snel weg voordat de voetbalwedstrijd begint Dag Scandinavië, tot de volgende keer! "Bitte Motorrad selbst sicheren"

We spoeden ons vervolgens naar Rodby waar de ferry ons overbrengt naar Puttgarden, Duitsland. Inmiddels is het 18.30 uur. We besluiten dat we in Hemdingen in hetzelfde Gasthof als twee weken geleden gaan overnachten. We trappen via een prachtige, ja ook noord-Duitsland is zeer de moeite waard, er nog even 131 km bij. Dit brengt de totaalstand voor vandaag op 793 km.

Om 20.38 uur staan we aan de receptie, kwijlend door de geur van vers gebakken schnitzels die zich aan ons opdringt. Sleutels aanpakken, brommers afladen, omkleden en eindelijk... een lekker biertje en natuurlijk de schnitzel; we hebben het verdiend!

Morgen de laatste etappe.
We willen rond 12.00 uur de grens bij Nordhorn/Denenkamp passeren en dan door naar Bavel. We hopen dan rond 15.30 uur thuis te zijn alwaar we onze vrouwtjes weer in de armen kunnen sluiten...

<< top >>


13 september (dag 15) - 'thuiskomen'

Gisteravond hebben we ons de schnitzel goed laten smaken. Samen de reis nog eens de revue laten passeren en toen het mandje in. Heerlijk geslapen. Om 7.00 uur ging weer even enthousiast als altijd het wekkertje. Lekker even douchen en dan op naar het ontbijt.

Om 9.00 uur zijn we weer opgezadeld en geven we onze stalen rossen voor de laatste etappe de sporen. Een kleine 600 km te gaan vandaag. Ach, dat doen we toch met twee vingers in de neus!
Tja, maar niet in Duitsland!! We hebben vandaag besloten dat we Duitsland voortaan “Baustelle land” noemen. We zijn nog maar goed en wel op weg richting Bremen of de eerste Baustelle kondigt zich aan. De snelweg is volledig geblokkeerd, dus we moeten zo’n 35 km omrijden. Eenmaal weer op de oorspronkelijke snelweg aangekomen volgt Baustelle nummer 2. Ook nu is de snelweg weer volledig geblokkeerd en moeten we “binnendoor”. Dit is een serieuze omleiding en we verliezen hier ruim drie kwartier. Meerdere automobilisten hebben er schijnbaar moeite mee.
Plotseling gaat de BMW voor ons vol op de rem staan en wij vouwen deze bijna op. Bijna, want gelukkig zitten we beiden op “opletten” en reageren we op de enige juiste manier, namelijk links en rechts er voorbij. Oefff!!!! Even 5 minuten pauze om op adem te komen!

Inmiddels hebben we doorgekregen dat Cor en John ons aan de grens bij Nordhorn opwachten. Deze jongens hebben uitgebreid kunnen lunchen omdat we door de vele Baustellen die nog volgen en de enorme hoosbuien ruim twee uur later dan gepland in Nordhorn aankomen. Een hartelijk weerzien met de jongens en een welverdiende lunch is onze beloning.

Om half drie trappen we de handel aan richting Bavel. Ter hoogte van Stroe sluiten Werner en Maurice zich bij ons aan. Ter hoogte van Oosterhout komt kanonskogel Harold er nog bij. Met totaal 7 mannen te stalen paard ronden we het laatste stuk af. Om 17.10 uur rijden we dan eindelijk Bavel binnen.

We worden door onze vrouwen, familie en vrienden enthousiast ingehaald. Wat een ontvangst!! Supergaaf dat er zoveel mensen zijn. daarvan krijgen we toch wel even een brok in de keel! Champagne maakt het feest compleet. Een groot spandoek herinnert ons aan de tocht die we hebben afgelegd. We beseffen op dat moment eigenlijk pas dat we toch een aardig rondje hebben gebrommerd.

We willen iedereen nogmaals bedanken voor het meeleven, de mentale ondersteuning en uiteraard voor alle donaties ten goede van Wings of Support! Later in de week maken we bekend hoeveel kilometers we precies hebben gereden, en uiteraard wie het totaal aantal kilometers het beste heeft ingeschat.

Blijf regelmatig op de site kijken want er komen in de loop van de week nog wat filmbeelden van onze tocht op te staan.

Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009

Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009

Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009 Thuiskomst 13-09-2009

En nu is natuurlijk de grote hamvraag: "Hoeveel kilometers hebben we gereden..?"
Welnu, de snelle rekenaars onder ons hebben inmiddels uitgevogeld dat dat er 7.186 moeten zijn! Degene die het dichtst in de buurt zat met zijn/haar antwoord is inmiddels bekend, en zal in de week van 28 september bekend worden gemaakt via deze site.

Hou de ontwikkelingen hier dus nog even in de gaten...wie weet ben je zelf de gelukkige!

...de eindstand... De prijswinnaar, Gerard Wouters

De gelukkige winnaar van het Scandinavië-pakket is geworden: Gerard Wouters uit Baarle-Nassau.
Gerard heeft 7256 km opgegeven, slechts 70 km meer dan we daadwerkelijk hebben afgelegd. Gerard, gefeliciteerd!


Van alle inzenders varieerde het aantal opgegeven kilometers van 3333 tot 7586.

Als afsluiting van ons avontuur hebben we onderstaand nog twee filmpjes geplaatst, zodat je je een beeld kunt vormen van de omgeving.

Heenreis Overstekend rendier

<< top >>






Webdesign & hosting by BoneBoxx Webhosting & Webdesign